Quant
ghè colt l’acqua evapura nel ciel
E quant la giazza la turna indree come un nevuus vel.
L’e’ impurtant propi tant
Che l’e’ ciamada “’Ör blö brilant”.
Se la ghe minga i piant, i besti ma anca i person
i sufrisen e pò i crepen… del bon.
Giò in Africa i nostri amis chi viven ‘ndu
ghè i leon
I moren de see sia tusan che tuson.
I fan viac lunc anca dè
Cunt la bröca sul cö e scolzi i pè.
I fan fadiga ad andala a ciapà
E i varden minga se l’à sporca… basta bagà.
Mia töc gan la furtuna
Da vec l’ acqua pura pùse che la luna.
Nel nost lac se tran giö tanti fiöm
Parec util ai person,
Perché quant i vegnen giö da la surgent
Porten adre un rigenerant e fresc vent.
I vegnen giö da la montagna
E nön ciapum l’acqua per bagnà la campagna.
Hem custruii lavatoi util e bei
Per pudè ciapà l’acqua e lavà i panisei .
Pensii anca che chi visen ghè un fiöm che ‘l par de
lacc
Ma che l’è menga bon de fa el furmacc.
A cuntala so giusta
al de’ de incöö ghe saria de tö una frusta
perche’ mia töc i person
i vören bee all’acqua e al Lac de Com.
I tran dent detersif e rutam
e i capisen minga che l’e’ duma a nost dan.
Se tra ‘n quai an ‘l giazzaraa
in ca’ ghe sara’ de sta.
Inveci de inviac nef delicada
ghe trara’ giö na’ quai vendicativa legnada
ghe inviara’ a chi gha mia avuu rispet
töc i nost veleni e i rutam insema ai saet
per regurdac quant l’e’ impurtant
“l’or blö brilant”.